Instalacja jest reminiscencją wizyty w magazynach Muzeum Narodowego we Wrocławiu, gdzie znajdują się starożytne naczynia ze szkła, służące do przechowywania różnego rodzaju wonności.
 
Przestrzeń galerii została zaaranżowana tak, jakby odbiorca uczestniczył w procesie wytwarzania zapachu. Dwie sale galerii zostały wypełnione tajemnymi elementami misterium zapachu. Butle i ujmujące je stalowe niby-laboratoryjne statywy, połączone z zapachem - dziwną, unoszącą się w powietrzu mieszaniną patchuli, bergamotki, olibanum - bliską stęchłemu powietrzu piwnicznemu.
 
Zapach ma siłę przywoływania skojarzeń z czynnościami, przedmiotami, nawet jeśli dawno już przeminęły. Odnalezione w grobowcu Tutenchamona wazy z pachnidłami, po trzech tysiącach lat, wciąż wydzielały zapach.